Recenze Duch w szpitalu

Wierzysz w duchy? Dzięki tej historii uwierzysz w… ludzi.

Frustracja Ducha – niewidzialnego opiekuna Oddziału Pediatrii – sięga zenitu. Jego tradycyjne próby straszenia giną w tle nieustannej ludzkiej udręki i jęków. Zainspirowany dziecięcąpsotą, zamyka oddział na całą dobę, izolując personel medyczny, pacjentów i ich opiekunów od reszty świata.

Ludzie zostają skazani na siebie w szpitalnej rzeczywistości,w której absurd procedur sąsiaduje z czułością, a ironia z bólem. Za zamkniętymi drzwiami oddziału rodzą się nieoczekiwane przyjaźnie, padają niewygodne pytania i wychodzą na jaw sprawy, które od dawna domagały się uwagi. A duch – obserwując to wszystko z boku – sam musi zmierzyć się z tym, czego najbardziej się obawia.

Róża Hajkuś w powieści Duch w szpitalu łączy realizm codzienności z subtelną nutą realizmu magicznego, humor z melancholią i dystans z empatią. To opowieść o tym, jak w sytuacjach granicznych rodzi się solidarność, jak drobne gesty odzyskują swoją wagę, a bliskość i otwartość na drugiego człowieka stają się elementem uzdrowienia.