Recenze Agonia bursztynowych ważek

Agonia bursztynowych ważek Przemysława Budzińskiego to mroczna opowieść o świecie, w którym wojna dawno się skończyła, ale jej echo wciąż rozbrzmiewa w każdym geście i spojrzeniu. Na powojennym pograniczu Pomorza spotykają się ci, którzy utracili domy, i ci, którzy dopiero próbują je zbudować dawni niemieccy mieszkańcy i nowi osadnicy zza Buga.

W czterech aktach symbolizujących czterech jeźdźców Apokalipsy Wojnę, Zarazę, Śmierć i Głód Budziński kreśli dramatyczny fresk ludzkiego obłędu, traumy i walki o przetrwanie. Turpistyczne obrazy wojennych zgliszcz, rozedrgane emocje bohaterów i mityczna struktura narracji splatają się w powieść, która uderza swoją intensywnością i bezkompromisową prawdą.

To książka o świecie, w którym granice dobra i zła zacierają się pod ciężarem zemsty i nienawiści, a jednocześnie o sile drobnych gestów kawałku chleba podanym w ukryciu, dziecięcej pamiątce bursztynowych ważek, które stają się symbolem pamięci i odwagi.

Agonia bursztynowych ważek to nie tylko historia osadzona w konkretnym miejscu i czasie. To uniwersalna refleksja nad tym, co sprawia, że mimo wszystko wciąż pozostajemy ludźmi.