Pisząc niniejszą pracę pragnąłem przedstawić w krótkim zarysie przeszłość historyczną Tatarów litewskich oraz scharakteryzować ich odrębność narodową, wyznaniową i etnograficzną. W zarysie historycznym chodziło mi o uwydatnienie najważniejszych przemian, jakim w ciągu wieków ulegało osadnictwo tatarskie na ziemiach b. Wielkiego Księstwa Litewskiego, z pominięciem nieistotnych szczegółów i kwestii w tym wypadku drugorzędnych. W rozdziałach traktujących o tradycjach plemiennych i rodowych, o cechach fizycznych i psychicznych, o zawodach tradycyjnych, kulturze materialnej, wierze, piśmiennictwie, języku, obyczajach, zwyczajach i folklorze starałem się wydobyć te przede wszystkim rysy, które świadczą o przynależności Tatarów litewskich do wielkiej grupy ludów tureckich. Pisana pod tym kątem widzenia monografia nie wyczerpuje oczywiście całości zagadnienia, ale daje, jak sądzę, pewien aspekt na zagadnienie Tatarów litewskich jako tureckiej grupy etnicznej.

Książka ta oparta jest na materiale źródłowym drukowanym, archiwalnym i manuskryptowym oraz w rozdziałach etnograficznych na informacjach zebranych przez autora z ust samych Tatarów litewskich