Rok 1968. Breżniew, Kádár, Żiwkow, Ulbricht i Gomułka tworzą plan najazdu wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację, a ich burzliwe rozmowy tłumaczy poczciwy, choć niezbyt rozgarnięty młody podporucznik. Choć nie rozumie nic a nic z politycznych intryg, żyje wiarą w komunizm, a w wolnym czasie rozgrywa bitwy plastikowych żołnierzyków i koresponduje z narzeczoną, którą z lękiem pyta, czy w kontrrewolucyjnej Czechosłowacji wprowadzono już seks. Viktor Horváth dopisuje kolejny rozdział do tradycji „dobrego wojaka”, który rozśmiesza i jednocześnie obnaża absurdy systemu, wielkiej historii i polityki. Autor pozostaje przy tym czuły na niuanse relacji węgiersko-słowackich – wystarczy wspomnieć, że bohater zapytany o narodowość odpowiada, że jest „Węgrem. To znaczy Czechosłowakiem. Znaczy Słowakiem”.Viktor Horváth – węgierski prozaik, pisarz, nauczyciel akademicki. Przekłada z angielskiego, niemieckiego i hiszpańskiego. W ramach pracy naukowej zajmuje się strukturą w poezji i średniowieczną historią formy. Za powieść Tureckie lustro (pol. przekład Anny Butrym) otrzymał w 2012 roku Europejską Nagrodę Literacką. W 2004 roku opublikował przewodnik po Nowym Jorku.