Voltaire, a właściwie Franois-Marie Arouet, syn notariusza, urodził się w Paryżu 21 XI 1694 r. i - po długim, burzliwym życiu - zmarł tamże 30 V 1778 r. Wolter był nie tylko wszechstronnym pisarzem - poetą, dramaturgiem, historykiem, filozofem, publicystą. Był czołową postacią całego XVIII w., uosobieniem dążeń epoki i zachodzących w niej przemian, jej - by tak rzec - oświeconym głosem. W dziedzinie powiastki filozoficznej pozostał Wolter mistrzem aż do dziś i do dziś można go czytać z przyjemnością nie mniejszą od pożytku. Zawarte w niniejszym tomie cztery opowiastki: Zadig (1747), Tak toczy się światek (1748), Kandyd (1759) i Prostaczek (1767), należą do najcelniejszych, a Kandyd uchodzi wręcz za arcydzieło. Z posłowia Akcja Powiastek filozoficznych toczy się w krajach Wschodu: Babilonii, Persji, Indiach, Afganistanie lub w krainach zgoła fantastycznych: bohaterami są Scytowie, Chaldejczycy, Arabowie, Persowie, Hindusi czy nawet mieszkańcy planet. Nietrudno jednak domyślić się, że jest to chwyt literacki umożliwiający Wolterowi, w dobie ostrych prześladowań postępowych pisarzy przez cenzurę, śmiałą krytykę Francji okresu rozkładającego się feudalizmu, jej instytucji i obyczajów.