Recenze Córka Leonarda da Vinci

Mediolan, rok 1490. Eliza trafia na dwór Ludwika Sforzy, który pachnie kadzidłem, woskiem i strachem. Zanurza się w świat pałacowych szeptów, kobiecych intryg i męskiej walki o władzę, natrafiając na spisek, który może zmienić bieg historii. Leonardo da Vinci jest nie tylko mistrzem pędzla i wynalazcą, ale i uważnym obserwatorem, który widzi więcej, niż mówi. A jednak to Eliza – kobieta, w której współczesność pulsuje pod renesansową skórą – staje się osią tego świata. „Córka Leonarda da Vinci” to rasowa przygodówka z barwnym tłem historycznym, intrygą jak z najlepszego thrillera, romansem i tempem, które nie zwalnia. Gdyby Aleksander Dumas i Agatha Christie połączyli pióra, być może napisaliby właśnie taką opowieść. O czasie, który nie zna litości. O miłości, która nie zna granic. O kobiecie, która nie zna słowa niemożliwe.