Recenze Nienapisane

Joannę ogarnia twórcza niemoc. Zresztą nie po raz pierwszy trudno jej dokończyć pisanie kolejnej powieści. Za maską dowcipnej i pełnej ironii osoby kryje się wystraszona kobieta, która stara się pokonywać swoje lęki i fobie. Niedawno przeprowadziła się do nowego domu i powoli zaczyna się otwierać na otoczenie. Pragnie zmiany.

Janka po kilkumiesięcznej nieobecności wraca do domu. Wierzy, że wszystko złe, co miało się wydarzyć w jej życiu, ma już za sobą. Nie traci pogody ducha, a jedyne, czego się teraz obawia, to spełnienie obietnicy danej zmarłej przyjaciółce.

Joanna i Janka. Dzieli je wiek, sposób bycia, charakter, a nawet upodobania kolorystyczne. Ich losy się krzyżują, gdy zostają sąsiadkami. Co wyniknie ze spotkania Kobiety w Czerni z Kobietą w Różu? Czy znajdą nić porozumienia? A może zyskają coś więcej?

#ukrytehistorie #tajemnicezprzeszłości #relacjemiędzyludzkie #odkrywaniesiebie #starydom #los #niespodzianka #tajemnica #historia #harpercollinspolska

[skrzydełko lewe – fragment tekstu]

Widzę w dole, po drugiej stronie płotu, postać ubraną w jaskraworóżowy dres. To ta starsza sąsiadka. Wcześniej jej dom miesiącami stał pusty, ale teraz wróciła. Unikam jej, zamieniłyśmy może parę słów od tych kilku tygodni. Kobieta podchodzi do skrzynki. Tej dziwnej czerwonej skrzynki, którą ktoś zaczepił na płocie oddzielającym nasze podwórka.

Odkryłam ją niedługo po przeprowadzce, jakieś dziesięć miesięcy temu. Czerwień przebijała spod pnączy, którymi porośnięty jest płot. Odgarnęłam je i zobaczyłam, co tam jest. I zdziwiłam się. Skrzynka pocztowa w takim miejscu? Po co ktoś ją tutaj umieścił? Skrzynka jest duża, stara, nieco pordzewiała, z białym napisem POCZTA. Wygląda trochę jak nadawcza skrzynka pocztowa z PRL-u.

Patrzę, jak podchodzi do niej Kobieta w Różu – tak nazywam sąsiadkę, bo nie znam nawet jej imienia, a nigdy nie widziałam jej w ubraniu w kolorze innym niż jakiś odcień różu. Chyba coś tam wrzuca. Mrużę oczy i wydaje mi się, że dostrzegam kopertę. A może to jednak tylko złudzenie? Po co miałaby coś wrzucać do tej starej skrzynki?

[fragment tekstu]

Fot. Edyta Giełczyńska

ANNA BICHALSKA urodziła się w 1983 roku na Podlasiu, obecnie mieszka w Ełku z mężem, córką i pięcioma kotami. Lubi (prawie) wszystko, co czworonożne i kudłate, gitarowe brzmienia oraz klasykę baśni i grozy. Od dziecka uwielbia czytać, od kilku lat pisze własne teksty.