"HOMO ILUM 3. ZMIERZCH KRITAJUGI" z Ekur, sumeryjskiej świątyni zagrzebanej w piasku irackiej pustyni, przenosi nas do zupełnie innego świata. Czas płynie tam inaczej, inny jest system miar, inny sposób liczenia, inny kalendarz. Wszystko jest inne, ale jakby znajome. Wszak jesteśmy na Nibiru, ojczystej planecie sumeryjskich bogów w schyłkowym okresie Kritajugi.
Kritajuga to złoty wiek w dziejach świata. Wszyscy żyją wówczas długo, w zdrowiu i wszechogarniającej szczęśliwości. Ale przecież nic w materialnym świecie nie trwa wiecznie.
Obserwacje astronomiczne dowodzą, że Nibiru w niedalekiej przyszłości stanie się łakomym kąskiem dla niewidzialnej Emma Ya oraz siedzącego w jej brzuchu demona Rahu. Emma Ya to potężna czarna dziura, która wraz z dwoma słońcami: Sigu Tolo i P Tolo zajmuje środek Układu. Już teraz wsysa atmosferę Nommo i Yurugu, planet leżących bezpośrednio przed Nibiru. Nie ma więc na co czekać. Czym prędzej trzeba znaleźć nowy dom.
Nibirianie decydują się wysłać misję kolonizacyjną w kierunku Mt-13-c Apsu, młodej, niezbyt odległej gwiazdy otoczonej kilkoma kamiennymi planetami.
Tymczasem definitywny koniec Kritajugi zwiastuje kolejne kłopoty.
Na pokładach dwu wielkich jak miasta statków kosmicznych wysłanych w kierunku trzeciej od Apsu planety dochodzi do rebelii. Krok po kroku misja zdążająca do Nowego Świata obraca się w koszmar